لطفا منتظر باشید

ارزش روز، رفعت آسمان و گستره زمين‏

بعد قسم ديگرى را مطرح مى‏كند كه همسان و همراه با ارزش شب است:

«وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها»

و قسم به روز كه باز داراى موقعيت ويژه‏اى در اين عالم است. روشنايى كه روز دارد و فعاليت‏هاى عظيمى كه موجودات زنده و گياهان در روز دارند، آثار عظيمى كه براى زندگى بشر در روز هست، ويژگى اين سوگند ديگر است.

«وَ السَّماءِ وَ ما بَناها»

قسم به آسمان‏ها، كه ميلياردها ميليارد كهكشان و سحابى در آن هست و قسم به آن قدرتمندى كه آسمان را برپا كرده است؛ يعنى ميلياردها ميليارد كهكشان و سحابى را كه گاهى يك ستاره‏اش در حجم و وزن، چند ميليون برابر خورشيد است و ميلياردها سال است كه بدون ستون و بدون اين كه با زنجير به جايى بسته باشند، اين ميلياردها ستارگان و نجوم در فضاى هستى، مشغول ادا كردن تكليف خود هستند.

قسم به خدايى كه آسمان‏ها را برپا كرده است و از افتادن نگه مى‏دارد و نمى‏گذارد كه هيچ كدام از مدار معين خود فرار كنند و حركات آنها تند و كند شده، تصادفى بين آنها به وجود بيايد.

«وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها»

قسم به زمين كه منبع انواع موجودات، عناصر و نباتات با ارزش است و قسم به‏ آن خدايى كه زمين را پهن كرد و گسترانيد.

«وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها»

قسم به خود نفس و به خدايى كه آن را آفريد.

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه