فانى نشدن اتصال يافتگان با خدا

آنان انسان‏هاى خيلى با ارزشى هستند. همان‏هايى كه ائمه عليهم السلام مى‏فرمايد:
وقتى مى‏ميرند، كرام الكاتبين به پروردگار عرض مى‏كنند: آيا پرونده آنان را ببنديم؟ خطاب مى‏رسد: نه. مى‏گويند: اين‏ها مرده‏اند و ديگر در عبادت و خدمت نيستند؟ خداوند مى‏فرمايد: شما از جانب آنها نيت كنيد و مرا عبادت كنيد و ثوابش را پاى پرونده آنها بنويسيد.
مگر پرونده خدايى خدا بسته مى‏شود؟ پرونده بندگى بندگان واقعى پروردگار عزيز عالم نيز بسته نمى‏شود. بنا ندارد هر چه به خودش وصل است آن را ببندد و مهر تمام شدن به آن بزند:
«كُلُّ شَيْ‏ءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ» 
«كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ* وَ يَبْقى‏ وَجْهُ رَبِّكَ» 
درباره حضرت حق «يبقى ربّك» معنا ندارد. ذات او ابدى است؛ لذا مى‏فرمايد:
«وَ يَبْقى‏ وَجْهُ رَبِّكَ» «3» «وجه» غير از «ربّ» است؛ يعنى هر چيزى كه به خدا وصل است. حقيقتى است كه در آيه به «ربّ» اضافه شده است. هر چيزى كه به «ربّ» اضافه مى‏شود، قطع و بسته نمى‏شود.