تهديد حلال خورها در قرآن‏

چرا قرآن مى‏گويد: حلال خورها را به جهنّم مى‏برند، اين بيچاره‏ها چه تقصيرى دارند؟ در چند جاى قرآن حلال خورها تهديد شده‏اند.

با پول حرام، هيچ كار خيرى نمى‏شود انجام داد. پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد: هر كس با پول حرام مسجد بسازد يا خيرات انجام بدهد، روز قيامت او را با خيراتش در جهنم مى‏اندازند. چون پروردگار با پول حرام هيچ چيزى را قبول نمى‏كند. 
خدا با ما مهربان نيست، يا ما با خدا سر سازش نداريم. مردم گناهكار با خدا سر سازش ندارند و بعد مى‏گويند: خدا با ما سر سازش ندارد. يعنى داستان را برعكس مى‏كنند. به پروردگار تهمت مى‏زنند، تهمت آنها را قرآن نقل مى‏كند:
«فَيَقُولُ رَبِّي أَهانَنِ» «1»
خدا با من سر سازش ندارد، خدا با من خوب نيست. پروردگار عالم مى‏گويد:
«كَلَّا بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ* وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى‏ طَعامِ الْمِسْكِينِ* وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلًا لَمًّا* وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا» 
اين طور نيست كه تو مى‏گويى، دروغ مى‏گويى، با برنامه‏هاى دين من سازش ندارى. به يتيم احترام نكردى، به مستحق‏ها و افتادگانى كه مى‏شناختى، كمك نكردى، ارث خواهر و برادرت را غصب كردى، تو اين قدر عاشق پول شدى كه نتوانستى پول را از خودت جدا كنى.
در جزء نهم قرآن، سوره مباركه توبه مى‏فرمايد:
«وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ» 
آنهايى كه ثروتمند هستند و در راه خدا هزينه نمى‏كنند به آنها مژده عذاب دردناك قيامت را بده.
يك عده‏اى خيال مى‏كنند چون حلال به دست آوردند، بايد خيالشان راحت باشد كه روز قيامت كارى به آنها ندارند. چنين نيست. اميرالمؤمنين عليه السلام بر منبر فرمود:
«فى حلالها حساب»
نگوييد: من مال حلال به دست آورده‏ام و در روز قيامت با ما حساب مالى ندارند، بلكه حلال دار بخيل را محاكمه مى‏كنند.
«و فى حرامها عقاب» چقدر مال حرام، مال سنگينى است.