مُبلِّغ سرزمين يمن‏

شيعه و سنى روايتى از اميرالمؤمنين عليه‏السلام نقل كرده‏اند كه مردم يمن نامه‏اى را به محضر مبارك رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏وآله نوشته، از حضرت درخواست مُبلّغ دين كردند.
مردم آن سرزمين استقبال بسيارى از آن مُبلّغ كردند و آن چه را كه او براى آنها بيان مى‏كرد، با جان و دل مى‏پذيرفتند و نتيجه آن تبليغ، تربيت شخصيت‏هاى‏
عظيمى همانند؛ كميل بن زياد نخعى و عابس بن شبيب شاكرى  مى‏باشد و همه اين‏ها، به بركت اين مُبلّغ در يمن بود.
يكى از شخصيت‏هاى والايى كه تحت تأثير اين تبليغات قرار گرفت، وجود مبارك مالك اشتر نخعى  است كه اميرالمؤمنين عليه‏السلام بعد از شهادت مالك در مسجد كوفه فرمودند: هيچ مادرى نمى‏تواند مانند مالك را به دنيا بياورد.
به خصوص در يمن، قبيله‏اى به نام بنى‏شاكر، به واسطه تبليغ اين مبلِّغ تربيت شدند كه اميرالمؤمنين عليه‏السلام درآخر عمر مبارك خود فرمودند: اگر تعداد نفرات قبيله بنى‏شاكر هزار نفر بود، من با كمك آن هزار نفر، پرچم توحيد را در كل كره زمين برافراشته مى‏كردم.
وقتى پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏وآله نامه اهل يمن را مشاهده نمودند، اميرالمؤمنين عليه‏السلام را به عنوان مبلِّغ انتخاب كردند و فرمودند: على جان! شما بايد براى تبليغ دين اسلام به كشور يمن برويد. حضرت بايد خانه، زندگى، همسر و دو فرزندش را رها كند و براى تبليغ به يمن برود؛ يعنى بايد تلخى و ناگوارى‏هاى راه اين سفر و فراق خانواده را به تنهايى تحمل كند و صبر به خرج دهد. بايد با صبر، افق طلوع بخش عمده‏اى از خيرات و درجات براى انسان‏ها باشد.
حضرت على عليه‏السلام اعلام آمادگى كردند. پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏وآله به خاطر اين كه ارزش و منزلت‏ مبلِّغ را براى ديگران بيان كنند، اميرالمؤمنين عليه‏السلام را در آن گرماى پنجاه درجه، از مسجد تا بيرون شهر مدينه پياده بدرقه كردند.
كسانى كه در طول تاريخ، با روحانى واجد شرايط سر و كار داشتند؛ منافق، توده‏اى، حرام‏خور، بى‏دين و گرفتار فساد زمان خود نشدند. اگر در هر دوره‏اى- به خصوص در اواخر دوران قاجاريه و بعد از آن- و در اين زمان، به اصل روحانيت حمله مى‏شود، به اين علت است كه دشمن مى‏داند تربيت شدگان روحانىِ معنوى و واجد شرايط، حمّال او نخواهند شد.
اگر همه تربيت شوند و در كنار روحانى واجد شرايط زندگى كنند، مشروب فروشان، قماربازها، حرام‏خورها، زناكارها و مفسدين نمى‏توانند زمينه فساد را به وجود بياورند. دروغ، غيبت، تهمت و افترا ترويج پيدا نمى‏كند، چون همه اين موارد از ابزار دشمن است.