همنشينى بهشتيان با چهار گروه‏

انسانى كه بر اساس آگاهى و معرفت زندگى مى‏كند، به خود مهر مى‏ورزد و مهرورزى‏اش به صورت بناى زيباى اطاعت از خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله ظهور مى‏كند، اطاعتى كه سبب مى‏شود او را در قيامت با چهار گروه كه از خاصگان حضرت محبوب‏اند، براى هميشه همنشين كند.
[وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً] .
و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند، در زمره كسانى از پيامبران و صدّيقان و شهيدان و شايستگان خواهند بود كه خدا به آنان نعمت [ايمان، اخلاق و عمل صالح‏] داده؛ و اينان نيكو رفيقانى هستند.
آرى؛ عشق و مهر، مايه تبديل و تغيير است، عاصى را مطيع، خائن را امين، خشن را لطيف، سردار دشمن را حرّ بن يزيد، دزد گردنه را فضيل، مطرب خوش‏گذران را بُشر حافى، طاغى را آرام و بد اخلاق را خوش اخلاق مى‏نمايد.