رؤيت جمال الهى در آيينه طبيعت‏

خداى متعال از طريق تفكر و تعقل در عالم طبيعت، خود را به ما نشان مى‏دهد كه آينه‏اى براى ديدن من در اختيار شما است.

«هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً لَكُمْ» 
اوست كه از آسمان براى شما و به نفع شما آب را نازل مى‏كند. اين چه كتابى است! مسأله آب‏ها با تابش آفتاب به اقيانوس‏ها، به اندازه گرم كردن آب، بخار بالا رفتن، ميل بالا رفتن بخار، بعد در هواى سرد به ابر تبديل و بارور شدن، آمدن باد و راندن ابرها، در محل‏هاى لازم بارش آن را خالى كردن و بعد از خالى شدن، اين بار «مِنْهُ شَرابٌ» بخشى از اين آبى كه از بالا براى شما فرستادم، آب آشاميدنى شماست؛ تلخ، شور و غيرقابل شرب نيست، املاح بيش از اندازه ندارد، براى بدن مضر نيست، رفع تشنگى است، تركيبى از اكسيژن و هيدروژن است كه يكى مى‏سوزاند و يكى مى‏سوزد، ولى براى شما خنك، زياد و قابل دسترسى است، مانند طلا نيست كه استخراجى باشد، بلكه به صورت اقيانوس، رود، قنات، چشمه، دريا و درياچه در اختيار شماست.
«وَ مِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ» 
كار بخشى از اين آب نيز اين است كه در آغوش خود، انواع روييدنى‏ها را پرورانده، به شما تحويل بدهد تا براى دام‏ها و منافع ديگر خود استفاده كنيد:
«يُنْبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَ الزَّيْتُونَ وَ النَّخِيلَ وَ الْأَعْنابَ وَ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ» 
اين آبى كه نازل مى‏كنم، براى شما زراعت مى‏روياند، زيتون مى‏سازد، خرما به وجود مى‏آورد و انواع انگورها را به شما تحويل مى‏دهد:
«إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ» 
و هر ميوه‏اى كافى است تا شما انديشه كنيد و بفهميد كه اين‏ها آثار قدرت، رحمت، حكمت و علم كسى به نام «الله» است. يا نه، انديشه نمى‏كنيد و چشم عقل خود را مى‏بنديد، مى‏خوريد، چاق مى‏شويد، مى‏ميريد و خوراك مورچه‏ها و كرم‏ها مى‏شويد.
پروردگار متعال مى‏فرمايد:
در مورد روييدنى‏ها مانند زيتون، خرما، انواع انگور فكر كنيد، بفهميد كه «من الله» است و نعمتى است كه به شما داده و اين كه براى چه به شما داده شده است؟
لقمه را از فكر و عقل خود عبور بدهيد كه نورانى و خدايى شود، بعد بخوريد.

منبع: ارزش عمر و راه هزينه آن