ترك كردن مساجد و خلوتگذاردن آنها و شركت نكردن در آن فضاى معنوى و ملكوتى و جدا زيستن از مسلمانان و مؤمنان به اندازهاى زيانبار است كه امام صادق عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد : « شَكَتِ الْمَسَاجِدُ إلَى اللّهِ تَعَالى الَّذينَ لاَ يَشهَدُونَهَا مِن جِيرَانِهَا فَأوحَى اللّهُ عَزَّوَجَلَّ إلَيْهَا : وَعِزَّتِى وَجَلاَلِى لاَ قَبِلْتُ لَهُمْ صَلاَةً وَاحِدَةً وَلاَ أظْهَرْتُ لَهُمْ فِى النّاسِ عَدَالَةً وَلاَ نَالَتْهُمْ رَحْمَتِى وَلاَ جَاوَرُونِى فِى جَنَّتِى » . مساجد به خداى متعال از همسايگانى كه در آنها حاضر نمىشوند شكايت كردند ، خداى عزّوجلّ به مساجد وحى فرمود : به عزت و جلالم سوگند ! يك نماز آنان را نمىپذيرم و عدالتى را از آنان در ميان مردم آشكار نمىكنم و به مهر و رحمتم نمىرسند و در بهشتم مجاور من نمىشوند .