بنابراين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد:«المؤمن كالجبل الراسخ لاتحرّكه العواصف» مؤمن- كه اينها نمونه آن بودند- مانند كوه پابرجا و راسخ است. در قرآن مجيد آمده است: «الرَّ سِخُونَ فِى الْعِلْمِ»
يعنى پابرجا. در چه جايى مؤمن پابرجا است؟ وقتى هيچ حادثهاى و تلخى و طوفان و فسادى وجود ندارد؟ نه، پابرجايى بايد در مقابل واقعيات تلخ و حادثههاى زمانه باشد.اين كه حضرت مىفرمايد:
«المؤمن كالجبل الراسخ» يعنى در برابر طوفانهايى كه مىوزد: طوفانهاى شهوات، مال، سياست و مقام كه اين طوفانها كم نيستند. اميرالمؤمنين عليه السلام درباره ثروت مىفرمايد: «المالُ مادّة الشهوات» مال و پول، ريشه شهوات است. ولى وقتى به دست مؤمن مىافتد، در مقابل طوفان مال، «كالجبل الراسخ» است، طوفان را مىشكند و مال را به جاى خود مىبرد. او به شكل مال در نمىآيد، بلكه مال را به شكل خود در مىآورد؛ يعنى مال را به دنبال خود و در بستر ايمان مىآورد. با اين مال حق الهى؛ خمس و زكات مىدهد، مسجد و مدرسه مىسازد، كار خير مىكند، به پدر و مادر نيكى مىكند؛ يعنى با مال خود، بنيان معنوى خود را محكمتر مىكند. يا به تعبير قرآن، با مال خود، خدا را يارى مىكند؛ «إِن تَنصُرُواْ اللَّهَ يَنصُرْكُمْ»
لذا خدا نيز او را يارى مىكند. شيعه براى خود استحكام بنيان ايجاد مىكند؛ با مال، علم، آبرو و مقام خود. اين معناى «كالجبل الراسخ» است. در مقابل چه چيز راسخ است؟ بايد چيزى باشد كه مانند كوه مىايستد، ايستادنى كه شكست و از پا درآمدن در آن نيست. اينها نمونه عالى مؤمنين هستند. يكى از آنها، همين زندانبان بود. گفت: يكى از مقامات دولتى نزد مولاى ما است، صبر كن تا بيرون بيايد، بعد تو را به خدمت حضرت عليه السلام مىفرستم تا چهره مبارك ايشان را زيارت كنى و اگر حرفى دارى، با حضرت بزنى.