اختيار كردن هدايت، شرط نجات‏

اصلًا به پروردگار دست نمى‏دهد تا او را نجات دهد. فكر مى‏كنيد در راه نجاتِ يك نفر، بايد چقدر انسان زحمت بكشد؟ سيزده سال خوب است؟ پيغمبر صلى الله عليه و آله هر روز به عموى خود بگويد: دستت را به من بده تا تو را از جهنم نجات بدهم و او به پيغمبر صلى الله عليه و آله بگويد: برو، اى جادوگر. بيست و سه سال خوب است؟ پيغمبر صلى الله عليه و آله در اين مدت به مردم بگويد: دست خود را به من دهيد تا شما را نجات دهم، اما برعكس، منافق شوند و بعد از مرگ ايشان نيز اين همه بلا بر سر دين در بياورند. باز مى‏گوييد: چرا خدا اين‏ها را نجات نداد؟ خدا مى‏خواهد نجات دهد، خود اين‏ جنس دو پا مى‏گويد: نجات را نمى‏خواهم، مگر زور است.
در قيامت دليل نيز دارند، به خدا مى‏گويند: خود تو در قرآن گفته‏اى:
 «لَآإِكْرَاهَ فِى الدّينِ»
از روى اجبار كه نبود، ما نمى‏خواستيم نماز بخوانيم، روزه بگيريم، قناعت كنيم، ما مى‏خواستيم مال حرام بخوريم، حال مى‏خواهيم به جهنم برويم، خود آنها مى‏خواهند به جهنّم بروند، به خدا ربطى ندارد.