نزول ملائكه و اهل‏بيت عليهم السلام بر استقامت كنندگان‏

چه اتفاقى مى‏افتد؟ ما نمى‏توانيم ببينيم، خود او دارد مشاهده مى‏كند.«إِنَّ الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقمُواْ تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلئِكَة»
اولين بارى كه انسان در دنيا، فرشتگان خدا را مى‏بيند، همين لحظه احتضار است. آنها را با چه چهره‏اى مى‏بيند؟ به زيباترين و نشاط آورترين چهره. فرشتگانى كه از مادر و پدر به محتضر مهربان‏تر هستند. نه فقط اين فرشتگان، بلكه بعد از اين فرشتگان، وقتى نوبت به آمدن ملك الموت مى‏شود.امام صادق عليه السلام فرموده‏اند:  ما چهارده نفر امام نيز بالاى سر محتضر حاضرمى‏شويم.ملك الموت به محض اين كه بالاى سر اين محتضر مى‏آيد، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله با او صحبت مى‏كند. امام صادق عليه السلام مى‏فرمايند: پيغمبر صلى الله عليه و آله به ملك الموت مى‏فرمايد:اين شخصى كه جانش را مى‏خواهى بگيرى، از ما است. با او چه كار مى‏خواهى بكنى؟به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عرض مى‏كند: يا رسول الله! از پدر و مادر به او مهربان‏تر هستم. پدر وقتى مى‏بيند جوانش در حال جان كندن است، همه موجوديت و مالش را مى‏خواهد بگذارد تا فرزندش نميرد.
 رؤيت چهره زيباى ملك الموت‏
امام صادق عليه السلام از حضرت ابراهيم خليل الرحمن عليه السلام نقل مى‏كنند كه حضرت ابراهيم عليه السلام به ملك الموت گفت: با اين چهره‏اى كه براى من آمدى، براى مؤمن مى‏آيى؟ اگر به عنوان مزد اطاعت دوره عمر، به مؤمن اين چهره زيباى تو را پاداش بدهند، براى او كافى است. كسى كه عمرى خود را مملوك و خدا را مالك دانسته است، ايمان ديگر از اين بالاتر نمى‏شود. اين ديگر اوج ايمان است كه من قبول كنم كه مملوك هستم و «الله» مالك، درست قبول كنم، حقيقت نيز همين است و قبول كنم كه مملوك، يعنى موجودى كه بايد مطيع مالكش باشد و مطيع مالك باشم، حال ملك الموت را مى‏فرستند كه جانم را بگيرد.آن وقت فرشته مرگ با چهره‏اى مى‏آيد كه طبق بيان حضرت ابراهيم عليه السلام اگر مزد تمام اطاعت‏هاى دوره عمر، فقط ديدن چهره او باشد، برايش كافى است. اما هنوز ملك الموت نيامده و قبل از او اين فرشتگان آمده‏اند، «تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلئِكَة»