آيا باور مىكنيد كه «ارحم الراحمين، اكرم الاكرمين، سميع و بصير» مملوك و مطيع خود را در چنين لحظهاى كهاحدى نمىتواند براى آن مملوك كارى كند، تنها بگذارد؟ اين را باور مىكنيد؟ اگر پروردگار عالم مملوكش را هنگام مردن تنها بگذارد و بعد از پنجاه سال فرمان بردن، از او روبرگرداند، اين خلاف تمام آيات قرآن كريم است.برخورد مالك با مملوكِ مطيع را در وقت مرگ چگونه است؟ البته ديگران نيز مملوك هستند، اما مملوك فرارى كه نخواستند حرف مالك را گوش بدهند، نه در بدن، نه در مال، نه در خانواده، نه در كسب و كار. در قديم به اينها مىگفتند: عبد آبق؛ يعنى بنده فرارى، كه نمىخواهد حرف مولا را گوش بدهد و تحت فرمان مولايش باشد.
جزاى استقامت بر طاعت
اما آنان:«إِنَّ الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقمُواْ» يعنى «استقاموا على الطاعة» قبول كردند كه پروردگار مالك آنها است و آنها مملوك او. فرمانهاى مالك خود را قبول كردند و عمرى در همان مهلتى كه خداوند متعال به آنها داده بود، نسبت به همه چيز، فرمان مالك را اطاعت كردند.حال مىخواهند به عالم بعد بروند. به كجا مىروند؟ واقعاً جايگاهشان قبر است؟ در ظلمت، تنهايى و وحشت؟ اين طورى كه به مردم ظاهر مردن را نشان مىدهند، مرگ رفتن در تنهايى، تاريكى، وحشت، جدايى و محروميت است.اما خدا در قرآن مىفرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقمُواْ»همه اين حرفها نسبت به مرگ دروغ است. كجا مىرود؟ هنوز نمرده و جان نداده است و ارتباط بين بدن و جان او قطع نشده است.»