دليلى بر حيات قيامت‏

در فرق اول اشاره كرديم كه در دنيا مرگ و حيات، زنده و جماد كنار هم ديگر هستند، ولى در عالم آخرت جماد و مرگ وجود ندارد، بلكه همه چيز زنده است. زمين محشر زنده است و نيز آگاهى دارد. به اين آيه قرآن توجه كنيد: «يَوْمَئِذٍ تُحَدّثُ أَخْبَارَهَا* بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى‏ لَهَا»  خداوند مى‏فرمايد: در قيامت من به زمين فرمان مى‏دهم، پرونده بندگان بى‏آبرو، بدكار، اهل معصيت و آن افرادى را كه اصرار برگناه داشتند را نمايان كن و به آنها بگو كه در اين چند سال حيات چه كرده‏ايد؟ زمين حرف خدا را مى‏فهمد و جواب خدا را مى‏دهد.
 «يَوْمَئِذٍ تُحَدّثُ أَخْبَارَهَا» تمام خبرهايى را كه از بندگان مى‏داند همه را بازگو مى‏كند. معلوم مى‏شود كه بر اساس آيه: «إِنَّ الدَّارَ الْأَخِرَةَ لَهِىَ الْحَيَوَانُ»  تمام آخرت زنده است.
چگونگى ساختار بهشت‏
يك بخش عظيم آخرت، بهشت است و الآن موجود مى‏باشد. طبق آيات قرآن، بهشت جايى نيست كه خداوند متعال، بخواهد آن را در روز قيامت معمارى بكند و بسازد، از آن زمان كه در كره زمين ايمان، عمل صالح و اخلاق شروع شد، ساخته شدن بهشت نيز شروع شد. چون طبق آيات قرآن، مصالح ساختمانى بهشت عبارتند از: ايمان، حسن خلق و اعمال خوب مردم. چرا بعضى از مردم به جهنّم مى‏روند؟ زيرا دين، اخلاق و عمل صالح ندارند. صالحان به بهشت مى‏روند چون مصالح ساختن آن را، خود آنها فرستادند.
بر اساس آياتى كه در قرآن است، بهشت در حال حاضر موجود است. البته‏ تمامى آن موجود نمى‏باشد. از زمان آدم تا الآن هر فردى كه داراى ايمان، اخلاق و عمل صالح بوده، بر پايه اين توصيفات بهشت او ساخته شده است. افرادى كه از دنيا رفته‏اند، نسبت به اعمالشان بهشت آنها كامل شده است، ولى ما كه در اين دنيا زندگى مى‏كنيم، با نمازها، روزه‏ها و با شركت كردن در جلسات دينى، هنوز در حال ساختن بهشت هستيم و با فرا رسيدن مرگ، ساختمان سازى بهشت ما نيز به اتمام مى‏رسد. الآن اگر پرده مكاشفه را كنار بزنند، مردان و زنان با ايمان، بهشت خود را نيمه كاره مى‏بينند، هنوز چندين سال ديگر وقت دارند كه الباقى بهشت خود را بسازند. اين بهشت طبق آيات قرآن زنده با شعور، آگاه و فهميده مى‏باشد.