پنجمين خطرى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد: جلوى مستجاب شدن دعا را مىگيرد. امام باقر عليه السلام مىفرمايد: دو برادر بودند، يكى از آنها مثلًا به نظر مردم خوبتر مىآمد و آدم حسابىتر بود و يكى هم معمولىتر بود. اين دو گرفتار شدند. گفتند: گرفتارى ما با پول و پارتى كه حل نمىشود، شب بلند شويم و دعا كنيم. خانههاى آنها جداى از هم بود. هر دو دعا كردند، فرداى آن روز، كسى كه به نظر مردم معمولىتر بود و به چشم نمىآمد، دعايش مستجاب و مشكلش حل شد، برادر ديگرى تا چهل شب دعا كرد ولى خبرى نشد. در آخر عصبانى شد و نزد حضرت عيسى بن مريم رفت و گفت: آقا من و برادرم چهل روز قبل گرفتارى پيدا كرديم، او شب اول دعا كرد و حل شد و ما چهل شب است كه داريم دعا مىكنيم خبرى نمىشود. چرا؟ حضرت عيسى عليه السلام فرمود: بايد از خدا بپرسم. به پروردگار عرض كرد: چرا دعاى اين شخص مستجاب نمىشود؟
خطاب رسيد: اين يك آلودگى باطنى دارد كه نمىخواهم دعايش را مستجاب بكنم، حسود است. اجابت دعا شرايطى دارد و يكى از شرايطش اين است كه شكم آدم از حرام خالى باشد. اين يكى از شرايطش است.
دعاى فرد حرام خوار مستجاب نمىشود
فرمايش رسول خدا صلى الله عليه و آله: «يا على! من أكل من الحرام و مات قلبُه و خرق دينه و ضعف يقينه و قلّت عبادته و حجبت دعوته» اين آخرين خطر است كه دعاى حرام خور مستجاب نمىشود.
بيا تا دست از اين عالم بداريم بيا تا پاى دل از گل برآريم
بيا تا بردبارى پيشه سازيم بيا تا تخم نيكويى بكاريم
بيا تا از فراق كوى قرآن چو ابر نوبهارى خون بباريم
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته