عدم پذيرش حق نوعى از تكبّر است و مراء و جدال مستلزم چنين حالتى است . از ابى دردا و واثله و انس روايت شده : روزى پيامبر اسلام صلىاللهعليهوآله بر ما وارد شد ، در حالى كه ما راجع به يكى از مسائل دينى سرگرم بحث و مجادله و ستيزهجويى بوديم .
رسول خدا صلىاللهعليهوآله چنان خشمگين شد كه شدّت خشم او براى ما بىسابقه بود ، سپس فرمود :
ملّتهايى پيش از شما به علّت جدال و ستيزهجويى گرفتار انحطاط و نابودى شدند ، از اين عمل دست برداريد ؛ زيرا يك فرد با ايمان با كسى به جدال و ستيزهجويى برنمىخيزد ، ستيزهجويى نكنيد ، چون ستيزهجو سخت زيانكار است ، جدال را كنار بگذاريد ؛ زيرا من در روز قيامت از ستيزهگر شفاعت و وساطت نمىكنم .
با هم به ستيز برنخيزيد ، چون من براى كسى كه از جدال گرچه حق با اوست دست بردارد سه خانه در بوستانهاى بهشت ضمانت مىكنم ، از مراء و جدال دست برداريد ؛ زيرا نخستين كارى كه خداى من پس از منع از بتپرستى مرا از آن نهى فرموده ستيزهجويى با مردم است.