پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

كبر، دليل انكار حق‏

كبر، دليل انكار حق‏

خداوند متعال سازمان عقل را به گونه‏اى آفريده است كه در مقابل حق تسليم است، چه از راه مشاهده، لمس، شنيدن، استدلال و برهان و چه به هر شيوه‏اى كه ما را به حق برساند. عقل در مقابل حق تسليم مى‏شود و آن را پس نزده، انكار نمى‏كند. انكار حق به خاطر بيمارى كبر است. كينه‏ورزى حاصل بيمارى حسد است. كينه كينه‏ورزان به اهل‏بيت عليهم السلام از عقل آنها نبوده است، بلكه: «أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى‏ مَآ ءَاتهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ»  كينه از حسد بوده است حال، انكار و امتناع از قبول حق نيز از كبر است: «أَبَى‏ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كَانَ مِنَ الْكفِرِينَ»
اين‏ها را بايد تفكيك كنيم كه گمراه نشويم. انكار دانشمندانى كه منكر خدا هستند از عقل نيست، از كبر علمى آنان است، لذا هر كدام به خاطر حادثه‏اى، از صندلى كبر سرنگون شدند و به حق اقرار كردند. هر حسودى وقتى از حسادت معالجه شد، در برابر پيغمبر و ائمه عليهم السلام فروتنى كرد. هر مغرورى وقتى از غرور افتاد، اهل توحيد شد. شما هيچ بار منفى را نمى‏توانيد به عقل نسبت دهيد. ما بايد تمام برنامه‏ها را از هم تفكيك كنيم. اشتباه مردم دنيا اين است كه: حقايق را خلط كرده، خيال مى‏كنند كه اگر دانشمندى توده‏اى، كمونيسم، لاييك و منكر حق بوده، براى نبوغ، فعاليت مغزى و عقل او است، نه، بلكه اين انكار به خاطر فعاليت كبر در او است؛ يعنى بيمارى روانى دارد و الّا عاقل‏ترين عقلاى عالم، انبيا هستند كه خدا را با همه وجود باور داشتند. اگر عقل عامل انكار مى‏بود، آنها منكرترين مردم عالم مى‏بودند، ولى مؤمن‏ترين بودند، چون حسد نداشتند، با خوبى‏ها كينه نداشتند و چون كبر نداشتند، انكار نيز نداشتند. يا چون ريا نداشتند، ظاهر و باطن آنان در حركات يكى بود، بلكه باطن آنان بهتر بود.

منبع
  • پایگاه عرفان