كيفر گناهان در روايات

عبادت‏هاى خلاف دستور حق عَنْ أَبى عَبْدِاللّهِ قالَ : عَبَدَ اللّهُ حِبْرٌ مِن أَحْبارِ بَنى إِسْرائِيلَ حَتّى صارَ مِثْلَ الْخَلال فَأَوْحَى اللّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلى نَبىِّ زَمانِهِ قُلْ لَهُ : وَعِزَّتى وَجَلالي وَجَبَرُوتى لَوْ أَنَّكَ عَبَدْتَنى حَتّى تَذُوبَ كَما تَذُوبُ الاْءِلْيَةُ فى الْقَدْرِ ما قَبِلْتُ مِنْكَ حَتّى تَأتِيَنى مِنَ الْبابِ الّذى أَمَرْتُكَ  . از امام صادق  عليه‏السلام روايت شده : عابدى از عابدان بنى‏اسرائيل آن چنان عبادت كرده كه به سختى لاغر شد ، خداوند به پيامبر زمانش وحى كرد به او بگو : به عزّت و جلال و جبروتم سوگند ، اگر مرا آن چنان عبادت كنى كه به مانند چربى درون ديگ آب شوى ، از تو نمى‏پذيرم مگر به آن صورتى كه خودم معيّن كرده‏ام به بندگى من برخيزى و از آن درى كه دستور داده‏ام وارد شوى . آرى ، عبادت واقعى ، عبادتى است كه براساس فرمان‏هاى الهى استوار باشد ، عبادت بى‏دستور و برنامه‏هاى منهاى فرمان حق بدعت است و بدعت ضلالت است و اهل بدعت در آتشند .

برگرفته از کتاب عرفان اسلامی استاد حسین انصاریان