فلاح و رستگارى‏

وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ:

نسبت به خدا در همه امورتان پروا كنيد تا هماى فلاح و رستگارى را در آغوش بگيريد.

فلح در لغت به معناى شكافتن است، و از آنجا كه زارع و كشاور زمين را با گاو آهن مى‏شكافد و هر گونه مانع رشد دانه‏ها را از ميان برمى‏دارد، و زمين را آماده تخم پاشى و رشد گياه مى‏كند عرب به او فلاح مى‏گويد.

كسى كه با رعايت تقوا در همه شئون حيات، موانع راه سعادت دنيا و آخرت را بر طرف مى‏كند، و آنچه را سد راه خوشبختى است مى‏شكافد و حركت در راه حق را ادامه مى‏دهد يقيناً به فلاح و رستگارى كه همانا نعمت جاويد الهى در قيامت است مى‏رسد.

راغب اصفهانى در كتاب المفردات خود كه بيان و توضيح لغات قرآن است مى‏نويسد: فلاحى كه اهل تقوا و آراستگان به ايمان در قيامت به آن مى‏رسند عبارت است از: دانش و معرفت بى‏جهل، عزت به ذلت، حيات بى‏مرگ، ثروت و غناى بى‏فقر است.