اگر نود و نه نفر از اروپايىها بىانصاف هستند، ممكن است يك نفر آنها منصف باشد. اروپايىهاى منصف در كتابهاى خود نوشتهاند كه تمدن امروز جهان، محصول زحمات هزار ساله امت «محمد بن عبدالله صلىاللهعليهوآله» است.
اين حرف، از دانشمندان منصف اروپا است. سه منبع بسيار مفصل و گستردهاى را نام مىبرم. ببينيد كه نظر منصفان آنها نسبت به زحمات مردم و علماى مسلمان، براى پويا شدن اين تمدن چيست.
يك كتاب «تاريخ تمدن اسلام» اثر «گوستاو لوبون» فرانسوى، دوم: كتاب «تاريخ تمدن» جرجى زيدان مسيحى و سوم: سه جلد كتاب بسيار با ارزش «خورشيد اسلام در اروپا» است. در اين كتابها ذكر شده است كه نود درصد سهم اين برنامه گسترش تمدن در دنيا از ايرانىها است كه اگر ما اين سفره را پهن نمىكرديم، اروپا هنوز در وحشىگرى و بربريت بود.
علم را از ما گرفتند، البته زحمت كشيدند و آن را رشد دادند. با علم، ابزارى را ساختند و آنها را چماق كردند و سيصد سال بر سر تمام مسلمانها زدند. اين قدرشناسى اروپايىها از مسلمانها است.
انبيا با جايگاه سياسى غلط مخالف بودند و مىگفتند: معنى ندارد كسى در رياست با عواملش آقايى كند و بقيه بردگى. بدنه حكومت از مهمترين فرد تا آخرين فرد آن، بايد خادمان با ايمان، دلسوز، مخلص و معنوى براى تك تك ملت باشند.
اين جايگاه سياسى اسلام است.