بشارت بهشت بر صابران‏

در برزخ به اين بدن احتياج ندارى و بار اضافى است. ما اين بار را به زن و فرزندت مى‏دهيم تا ببرند و در خاك كنند، اما تو نترس: «وَ لَا تَحْزَنُوا» خانه و مغازه را از دست مى‏دهى؟ به جاى آن، مسكنى با همه وسايل به تو مى‏دهيم كه پهناى اين مسكن، به پهناى همه آسمان‏ها و زمين است:

«وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ‏»

با اعتماد به قرآن، انسان وارد صبر مى‏شود و بدون باور قرآن، انسان تحمل هيچ‏ صبرى را ندارد. مى‏گويد: نقد را نمى‏گذارم كه به دنبال نسيه بروم. وقتى به انسان‏ مى‏گويند: «أَلَّا تَخَافُوا» لحظه مردن آرامشى به انسان دست مى‏دهد كه با آرامش و بدون ترس جان مى‏دهد:

«يَأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ‏»  «وَ لَا تَحْزَنُواْ وَ أَبْشِرُواْ بِالْجَنَّهِ الَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ‏»