حكايتى در علاقه به خوبى‏ها

استاد داشت سخنرانى مى‏كرد، كسى هم بيرون داد زد: من خرم را گم كرده‏ام، هر كس پيدا كرده بياورد، جايزه خوبى به او مى‏دهم.

استاد به شاگردانش گفت: از قيافه و صداى خيلى قشنگ چه كسى بدش مى‏آيد؟ يكى از شاگردانش بلند شد و گفت: من.

استاد گفت: به او بگوييد: خرت اينجا است، بيا بردار و ببر.

آدم كه نبايد از خوبى‏ها بدش بيايد. تمام انبيا عليهم‏السلام خوبى‏هاى خدا را دوست داشتند، خدا هم هر چه ساخته، خوب ساخته است.

در قرآن مى‏گويد: شما تا روز قيامت در كره زمين جاهايى را داريد كه مركب‏هايى مثل قطار، هواپيما، هلى‏كوپتر يا ماشين نمى‏رود، مگر مركب‏هايى كه من ساخته‏ام تا صبح قيامت به اين حيوانات اهلى محتاج هستيد و آنها را مى‏خواهيد.

حالا هواپيما نشين هم هستى، باش. هواپيما و قطار اگر نباشد، لنگ نيستى، اما اگر حيوانات اهلى نباشند، لنگ هستيد.