درخواست از امام عليه‏السلام براى اولاد دار شدن

امام صادق عليه‏السلام فرمود: فلان كس يك روزى به من گفت: « يابن رسول الله انى كنت زاهدا فى الولد » من اصلاً دلم نمى‏خواست بچه دار بشوم، علاقه داشتم كه خودم باشم و زنم. شايد زنم بچه مى‏خواست، اما من مى‏گفتم: بچه مى‏خواهى چه كار؟ حالا بچه بزايى كه شبها تا صبح گريه كند و نخوابيم؟ سرما بخورد، او را دكتر ببرى، مسافرت مى‏خواهى بروى نمى‏توانى، بايد ببرى به پدر و مادرت بدهى، آنها هم هزار ايراد به بچه مى‏گيرند.

« حتى وقفتُ بعرفة » يابن رسول الله! تا خدا قسمتم كرد، بعد از ظهر روز نهم ذى حجه، مُحرم وارد صحراى عرفات شدم.

عرفات آنجايى است كه حضرت سيدالشهداء عليه‏السلام آن دعاى باعظمت عرفه را خواندند.

مى‏گويد: يابن رسول الله! من در عرفات مُحرم بودم: « فأذا الى جنبى غلامٌ شابّ » در كنارم چشمم به يك جوانى افتاد كه: « يدعو و يبكى » در حال دعا گريه مى‏كرد « و يقول: يا رب والدى والدى » خدايا! پدر و مادرم را بيامرز، رحم كن، دنيا و آخرت آنها را آباد كن.

يابن رسول الله! چه دعايى مى‏كرد! اشكى مى‏ريخت! « فرغبنى فى الولد حين سمعت ذلك ».

از مكه كه برگشتم، به همسرم گفتم: من بچه مى‏خواهم، نمى‏فهميدم كه نداشتن بچه چه بدبختى بزرگى است. او را كه ديدم، فهميدم اولاد منبع خير و كرامت است.