هدايت در مقابله با هواى نفس

جوانى در نماز بود، شب در زدند، حضرت آمد و سرش را از پنجره بيرون آورد، تاريك بود، فرمود: كيست؟

گفت: يك زن تنها هستم، بيرون ماندم، من را راه بده، صبح مى‏روم.

گفت: خانم! من در اين خانه تنها زندگى مى‏كنم، نمى‏شود شما را راه بدهم، من هم جوان هستم، برو در يك خانه ديگر را بزن.

گفت: از حيوانات مى‏ترسم، راه بده، وگر نه مسئول هستى.

امام باقر عليه‏السلام مى‏فرمايد: آمد و در را باز كرد و گفت: پايين كه جاى زندگى نيست، بيا بالا. در را بست، زن بالا آمد، يك اتاق هم بيشتر نداشت، گفت: برو و گوشه‏اى بخواب.

جوان چشمش به اين زن تنها افتاد، هوسش دارد گُل مى‏كند، بلند شد به داخل آشپزخانه آمد، چون آتش شهوت دارد داغ مى‏شود، آتش را با آتش بايد جواب داد.

امام باقر عليه‏السلام مى‏فرمايد: انگشت كوچكش را روى شعله چراغ گرفت، به نفسش مى‏گفت: اين كه يك ذره آتش است، مى‏خواهى كنار اين زن بروى، با جهنم مى‏خواهى چكار كنى؟