پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

4 ـ علاقه به قصرسازى و فراموشى خانه قبر

4 ـ علاقه به قصرسازى و فراموشى خانه قبر


چهارمين عشق مردم: « و يحبون القصور و ينسون القبور »

آپارتمان‏هاى چند ميليارد تومانى، آسمانخراشهاى صد طبقه‏اى، در بهترين خيابانهاى تهران و اصفهان و مشهد و شيراز گشتن و دو هزار متر زمين پيدا كردن و خريدن، قصرها ساختن. ديگر كى مى‏تواند دل بكند. مردم آن زمان آنچنان عاشق ساختمان سازى‏هاى فرعون‏هاى قديم و طاغوت‏ها مى‏شوند كه در اين موج عشق به اين ساختمان‏ها، قبرها را فراموش مى‏كنند، كه يك بدن هشتاد كيلويى، يك خانه ده هزار مترى ساخته‏اى، همه چيزش هم خارجى؛ شيرآلات، دست شويى‏ها، كاشى‏ها. تو كه تا اين ساختمان تمام بشود و معمار و بنا بيرون بروند، جنازه خودت را لاى خاك مى‏كنند.

ولى پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏فرمايد: يادشان مى‏رود كه كنار شهرهايشان يك قبرستان هم هست، يك قبر دو متر در نيم متر، فراموش مى‏كنند.

اين همه ميل به اين ساختمان‏ها، فروشگاه‏ها، مغازه‏ها، رنگ و نقاشى‏ها، مگر مى‏گذارد كه آدم ياد آن خانه غربت و وحشت و تنهايى و ظلمت بيافتد.

حضرت مى‏فرمايد: مرده‏ها را وقتى در قبر مى‏گذارند، در قبر را مى‏بندند، از داخل قبر صدا بلند مى‏شود: آن وقتى كه روى من راه مى‏رفتى، از تو خوشم نمى‏آمد، واى به حالى كه حالا در شكم من آمدى، ملعون!

آن وقت از گوشه قبر فرياد بلند مى‏شود:

« أنا بيتُ الغربة، أنا بيتُ الوحشة، أنا بيتُ الدّود »

منبع
  • پایگاه عرفان