بخش اول: ارزش نيت در اسلام‏

نيت، در پاداش و كيفر روز قيامت بسيار مؤثر است. در روايتى كه از قول وجود مبارك رسول خدا صلى الله عليه و آله بيان كرده‏اند، ارزش نيت مشاهده مى‏شود، در اولين اربعين بعد از شهادت حضرت سيدالشهداء، جابر بن عبدالله انصارى همراه با عطيّه كوفى، كه دانشمند و قرآن شناس بود به كربلا آمد. عطيّه مى‏گويد: جابر بعد از غسل كردن در فرات به طرف قبر أبى عبدالله عليه السلام حركت كرد، در حالى كه چشم‏هاى ايشان اشكبار بود، دستش را گرفتم و به كنار قبر حضرت سيدالشهداء بردم، بسيار گريه كرد و گفت: يابن رسول الله خوشحال هستم كه فرداى قيامت با شما محشور خواهم شد. من به جابر گفتم: جابر كسانى كه در اينجا دفن هستند، سر و دست از بدنشان جدا شده، چگونه در قيامت با اين‏ها محشور مى‏شويد در حالى كه كربلا نبودى، و بدن تو سالم است؟ جابر در حالى كه گريه مى‏كرد به من گفت: من به دلائل مختلفى در كربلا حاضر نبودم و در پيشگاه پروردگار معذور هستم، دليل اول من اين است كه نابينا بودم، خدمت پيغمبر اسلام نشسته بودم، پيغمبر فرمودند:

«الراضى بِفِعْلِ قومٍ كالداخل فيهم معهم» هر انسانى كه به كار، عمل، منش و روش قومى راضى باشد، جزء آنها خواهد بود. من به جهاد و مبارزه أبى عبدالله، راضى هستم و مجموع حوادث كربلا را قبول دارم، اگر معذور نبودم من هم شركت مى‏كردم، من براين اساس مى‏گويم كه يابن رسول الله، خوشحال هستم كه در قيامت با شما محشور مى‏شوم.