خصلت ديگر مؤمن اين است كه در پنهان مرا عبادت مىكند:
«أحسن عبادة ربّه و عبد الله فى السريرة» منظور از عبادت پنهان، اين است كه يك ساعت مانده به نماز صبح، از رختخواب بر مىخيزد و مىگويد: من به عشق تو نمىخوابم. خدايا! همه مانند مردهها روى تشك افتادهاند، اما من مرده نيستم، خدايا! ما در نيمه شب صورت بر خاك مىگذاريم، خدايا! همه دستها را به سوى كليدهاى گاوصندوق و دفترچه حسابها بردند، اما ما دست گدايى به جانب تو دراز مىكنيم.