معناى سعادت و شقاوت‏

قرآن كريم در پايان سوره مباركه هود از دو حقيقت خبر مى‏دهد، در قرآن از يك حقيقت تعبير به «سعادت» و از يك نكته و حقيقت تعبير به «شقاوت» مى‏نمايد. در فارسى سعادت به معناى خوشبختى و شقاوت هم به معناى تيره بختى و بدبختى است.

در آيه‏اى سعادت و شقاوت را اين گونه مطرح مى‏كند، بيان نمى‏كند كه سعادتمندان به چه سبب و علتى سعادتمند شدند و اهل شقاوت و تيره بختان به چه علت بدبخت و تيره بخت شدند، تنها مطلبى كه درباره اهل سعادت و شقاوت بيان مى‏كند، عاقبت سعادتمندان و سرانجام شقاوتمندان است.