0 نظر
رسيدن به چشمههاى حكمت، به شرط اخلاص
-
تاریخ انتشار29 فروردين 1391
-
تعداد بازدید1
«مَنْ اخْلَصَ لِلّهِ ارْبَعِينَ يَوْماً»
هر كسى چهل شبانه روز اخلاص بورزد، يعنى هيچ آلودگى اخلاقى و عملى، در ظاهر و باطن او نباشد، بعد از اين كه چهل شبانه روز تمام شد
«فَجَّرَ اللّهُ يَنَابِيْعَ الحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلَى لِسانِهِ»
از قلب او به زبانش، نه يك چشمه، بلكه چشمههاى حكمت جارى خواهد شد، اما
«من اخلص»
نه هر كسى. اين حكمت خواندنى نيست. اين هم كه شما مىبينيد مىگويند: «درسى نبود، هر آن چه در سينه بود» اين كار انبيا عليهم السلام و امثال لقمان است. اين حكمت را يك معلم دارد و او خدا است؛ «وَ يُعَلّمُهُمُ الْكِتبَ و الْحِكْمَةَ» «2» به هر كسى هم عطا كنند، خير كثير عطا كردهاند.
منبع
- پایگاه عرفان