پاداش هاجر و اسماعيل عليهما السلام، داشتن مزار در همسايگى خان خدا

در اين‏جا ما هاجر را مى‏بينيم كه در برابر اين انسانِ جامع تمام ارزش‏ها و كمالات مى‏گويد، من از احساسات و عواطف دو روزه‏ام گذشت مى‏كنم تا شايد، بلكه يقيناً در اين ازدواج بركاتى به وجود آيد. خدا هم در برابر اين ازدواج، اسماعيل را به اين زن داد. عجب خانمى، و چه بچه‏اى. اين خانم فقط همين يك پسر را پيدا كرد. امّا اين بچه، ريش پاك‏ترين، كامل‏ترين و بهترين نسل عالم شد.

به راستى هاجر كيست؟ و مادر چه زنان و مردانى است؟ او مادر خديج كبرى، فاطم زهرا، زينب كبرى سلام الله عليهم است؛ هم‏چنين او مادر پيامبر اسلام، اميرمؤمنان، امام حسن و امام حسين سيد الشهداء و باقى ائمه و امام زمان صلوات الله عليهم است. تمام سادات عالم، چه از طريق مادرى و چه از طريق پدرى، به هاجر مى‏رسند. قبر اين مادر و اين فرزند كه مدت كمى در دنيا زندگى كردند، در كنار كعبه است. من هر وقت كه به آن محل مى‏رفتم، به ياد جريانات زندگى نورانى و ملكوتى ابراهيم، هاجر و اسماعيل مى‏افتادم. ما كه اغلب يا به حج واجب رفته‏ايم، يا به حج عمره، و يا در فيلم‏ها و در عكس‏ها ديده‏ايم كه در يك طرف كعبه، ديوارى كوتاه و بيضى شكل وجود دارد كه اين قطعه، جزء طواف نيست. خداوند متعال، داخل اين ديوار را، قطعه بيضى شكل را، از طواف استثنا كرده است و كسى حق ندارد از آن جا طواف خود را آغاز كند؛ چون آن جا جزء مطاف نيست. اين‏ قطعه در روزگارى خان اين مادر و اين فرزند بود، و پنج هزار سال است كه اسم آن را" حجر اسماعيل"  گذاشته‏اند. ناودان بام كعبه به طرف حجر است. آيات رحمت خدا بر روى پرد كعبه هم بر روى حجر اسماعيل است؛ هم‏چنين قبر هاجر و اسماعيل زير ناودان است؛ يعنى خدا قبر اين زن و بچه ابراهيم عليه السلام را آورده و آن را ديوار به ديوار خان خودش قرار داده است. مى‏پرسم بهتر از اين وضع مى‏شود كه آدم، همساى خان خدا بشود؟