0 نظر
فرازی از مناجات خمس عشرة - ترجمه حضرت استاد حسین انصاریان
-
تاریخ انتشار17 مهر 1391
-
تعداد بازدید1
اين است جايگاه آنكه به برازندگى نعمتهاى تو و در برابر آن به كوتاهى خود اعتراف دارد و به زيان خود به سستى در بندگى و هدر دادن نعمتها گواهى مىدهند و تويى دلجو،مهربان،نيكوكار كريم،كه خواهندهاش را محروم نمىكند،و آرزومندش را از درگاهش نمىراند،به آستانت فرود مىآيد بار اميدواران،و در درگاه رحمت تو مىايستد آرزوهاى عطاخواهان،پس آرزوهايمان را با محروميت و نااميدى روبرو مساز،و جامه نااميدى و دورى از رحمت را بر ما بپوشان،
منبع
- پایگاه عرفان