قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ * الَّذِينَ هُمْ فِى صَلاَتِهِمْ خَاشِعُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ * إِلاَّ عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ * فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْعَادُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ * أُولئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ * الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ .بىترديد مؤمنان رستگار شدند . * آنان كه در نمازشان [ به ظاهر ]فروتن[ و به باطن با حضور قلب ] اند . * و آنان كه از [ هر گفتار و كردارِ ]بيهوده و بىفايده روىگردانند ، * و آنان كه پرداخت كننده زكاتاند ، * و آنان كه نگه دارنده دامنشان [ از شهوتهاى حرام ]اند ، * مگر در [ كام جويى از ] همسران يا كنيزانشان كه آنان [ در اين زمينه ]مورد سرزنش نيستند . * پس كسانى [ كه در بهرهگيرى جنسى ، راهى ]غير از اين جويند ، تجاوزكار [ ازحدود حق ] هستند . * و آنان كه امانتها و پيمانهاى خود را رعايت مىكنند ، * و آنان كه همواره بر [ اوقات و شرايط ظاهرى و معنوى ] نمازهايشان محافظت دارند . * اينانند كه وارثاناند ، * وارثانى كه [ از روى شايستگى ]بهشت فردوس را به ميراث مىبرند [ و ]در آن جاودانهاند .
آيه هفتم : صابران
إِنَّ الإِنسَانَ لَفِى خُسْرٍ * إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ .[ كه ] بىترديد انسان در زيانكارى بزرگى است ؛ * مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند و يكديگر را به حق توصيه نموده و به شكيبايى سفارش كردهاند .
آيه هشتم : مجاهدان
لكِنِ الْرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .
ولى پيامبر و كسانى كه با او ايمان آوردند با اموال و جان هايشان جهاد كردند ، اينانند كه همه خيرات [دنيا و آخرت] براى آنان است و اينانند كه رستگارند.
آيه نهم : رستگاران
التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الآمِرُونَ ِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ .[ آن مؤمنان ، همان ] توبهكنندگان ، عبادت كنندگان ، سپاسگزاران ، روزهداران ، ركوع كنندگان ، سجدهكنندگان ، فرماندهندگان به معروف و بازدارندگان از منكر و پاسداران حدود و مقرّرات خدايند و مؤمنان را [ به رحمت و رضوان خدا ] مژده ده .
آيه دهم : مهاجران
وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِى اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُم فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ .
و آنان كه پس از ستم ديدنشان براى به دست آوردن خشنودى خدا هجرت كردند ، يقيناً آنان را در اين دنيا در جايگاه و مكانى نيكو جاى دهيم ، و قطعاً پاداش آخرت بهتر و برتر است ، اگر مىدانستند [ كه داراى چه كميّت و كيفيتى است] .
آيه يازدهم : ناصحان
وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضَهُمْ أَولِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمْ اللّهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ .مردان و زنان با ايمان دوست و يار يكديگرند ؛ همواره به كارهاى نيك و شايسته فرمان مىدهند و از كارهاى زشت و ناپسند بازمىدارند ، و نماز را برپا مىكنند ، و زكات مىپردازند ، و از خدا و پيامبرش اطاعت مىنمايند ؛ يقيناً خدا آنان را مورد رحمت قرار مىدهد ؛ زيرا خدا تواناى شكستناپذير و حكيم است .