به يقين بدانيد كه علم ، پهناى آسمانها و زمين را نمىتواند به دست بياورد ؛ زيرا جغرافياى عالم قابل درك نيست . چگونه اندازهگيرى كنند ؟ ستارگانى كه وقتى به وجود آمدند ، نور خود را به طرف زمين فرستادند ، در رصدخانهها طيفهاى نور را گرفتند ، حساب مىكنند كه اين نور ، پانصد ميليون سال قبل ، ثانيهاى سيصد هزار كيلومتر راه آمده تا اكنون به زمين رسيده است .
اينها تازه ستارگان دور دست نيستند . هنوز براى دانش بشر روشن نشده است كه آسمان اول از چه مقدار كهكشان و سحابى مركب شده است ، چه رسد به آسمان دوم و سوم .
خدا در قرآن مىفرمايد : هفت آسمان وجود دارد . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : آسمان اول در برابر آسمان دوم ، مانند دانهاى ارزن در مقابل هندوانه است و آسمان دوم نسبت به سوم نيز همين طور و هفت آسمان نسبت به عرش مانند حلقه روى درب نسبت به درب است .
آن وقت قرآن در سوره آل عمران و حديد ، مىفرمايد : پهنا - نه طول - و عرض بهشت مانند پهناى همه آسمانها و زمين با تمام فضاهايى كه دارد مىباشد .
مرحوم آيت الله صدر مىگويد : در خواب باغى ديدم كه اول و آخر نداشت . نمونه هيچ چيزى از اين باغ را در دنيا نديده بودم .
در روايت دارد وقتى كه خدا بهشت را با عمل صالح مردم آفريد ، به بهشت گفت : خوش به حال آن كسانى كه در تو منزل مىگيرند . ببينيد آنجا چه خبر است . آن وقت عدهاى اين چنين بهشتى كه پهنايش ، پهناى آسمان و زمين است ، با اندكى گناه ، در عمر اندك ، از دست مىدهند :
» أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَرَتُهُمْ وَ مَا كَانُوا مُهْتَدِينَ «
اينها در اين داد و ستد، بهشت را به قيمت به دست آوردن لذّتهاى نامشروع مىدهند ، پس سودى نكردند و انسانهاى راه يافتهاى نيستند . راه آنان راه انحرافى و غلطى بوده است .