زن و شوهر با تقوا

مرد باتقوا، براى تأمين مخارج خانه، جز به كسب حلال روى نمى‏آورد، و به غير از مال حلال مالى قبول نمى‏كند، او با تحصيل حلال الهى مقيّد به رعايت حقوق تمام افرادى است كه از طريق كسب و تجارت با او سروكار دارند، و به عبارت ديگر از وجود او در بيرون از خانه به بندگان خدا ضرر و زيان نمى‏رسد، او به خاطر تقواى الهى دور حرام نمى‏گردد، و گنج عفت نفس و قناعت را از دست نمى‏دهد.

مرد باتقوا چون از كسب و كار فارغ شود، و به خانه بازآيد، تمام كوفتگى و خستگى خود را كنار درب خانه مى‏ريزد، و با نشاط و شادى و خوشدلى و خوشحالى وارد خانه مى‏شود، به همسرش لبخند محبت مى‏زند، و زحمات روزانه او را نسبت به نظافت خانه، و پخت و پز، و نگهدارى فرزندان خسته نباشيد مى‏گويد، و وى را ارج مى‏نهد، و با او و بچه‏ها با مهربانى و محبت برخورد مى‏كند، و هر يك را درخور شأنش احترام مى‏نمايد.

مرد باتقوا گاهى حلال و حرام، و معروف و منكر، و حسنات و سيئات را به اهل بيتش گوشزد مى‏كند، و نمى‏گذارد آنان در مسئله دين و ديندارى دچار غفلت شوند.

مرد باتقوا، همه عمر و وقت خود را صرف بيرون نمى‏كند، و خنده و نشاط خود را تنها براى دوستان نمى‏برد، و در مسجد رفتن و شركت در جلسات مذهبى راه افراط نمى‏پيمايد.

مرد باتقوا به اين نكته توجه دارد، كه اسلام رعايت اعتدال و اقتصاد را در تمام امور حتى در عبادات سفارش فرموده، و از كم گذاشتن از حق زن و فرزند به بهانه رفت و آمد با دوستان، يا شركت در مجالس نهى فرموده است.

در اينجا بايد بر اساس فرمان اسلام، عزيزان خود را كه كارگردانان مساجد و هيئات هستند، سفارش كنم، كه زمان جلسات را در مساجد و هيئات كوتاه كنيد، به يك نماز جماعت و ساعتى بيان احكام و معارف و دقايقى ذكر مصائب اهل بيت قناعت كنيد، اين برنامه روش رسول حق و ائمه بزگوار بوده، و آنان با وقت اندك، و قناعت در بيان مردان و زنان بزرگى تربيت كردند.

زياده‏روى در عبادات، بخصوص در مستحّبات، و طول دادن جلسات، نشاط مستمع را از بين مى‏برد، و بتدريج در روان او نسبت به برنامه‏هاى مذهبى ايجاد نفرت مى‏كند، و اين برنامه جز خسارت براى مساجد و هيئات، و ضرر و زيان براى مردم، بخصوص آنان كه از ظرفيّت بالائى برخوردار نيستند، چيزى به دنبال ندارد.

در هر صورت مرد باتقوا، در همه شئون زندگى آداب لازم را رعايت مى‏نمايد، و از اين راه به استحكام بناى خانواده، و جلب محبت زن و فرزند كمك مى‏نمايد.

زن باتقوا، عفت و عصمت و پاكدامنى خود را حفظ مى‏كند، با شور و شوق به كارِ خانه مى‏رسد، زمينه رفع خستگى شوهر را كه محصول كار بيرون است فراهم مى‏نمايد، از فرزندان خود به نحو شايسته نگهدارى‏

مى‏كند، با شوهر و فرزندان بر اساس اخلاق اسلامى رفتار مى‏كند، از عبادتش غفلت نميورزد، خانه را كانون عشق و صفا، مهر و محبت، و شور و شوق مى‏نمايد.

زن باتقوا از همسرش با تكيه بر اصول الهى اطاعت مى‏كند، به خواسته‏هاى بحق او پاسخ مثبت مى‏دهد، از عصبانيت و خشم و كبر مى‏پرهيزد، با اقوام شوهرش با مهر و محبت و اخلاق اسلامى روبرو مى‏شود، بوقت آمدن شوهر از عرصه كار و كسب تا درب خانه به استقبال مى‏رود، و به وقت خروج شوهر وى را بدرقه مى‏كند، و از وى مى‏خواهد جز حلال خدا به خانه نياور، كه ما به حلال خداوند گرچه اندك باشد قناعت مى‏كنيم، و زير بار حرام نمى‏رويم، مبادا به بهانه داشتن زن و فرزند، و خرج و مخارج از محدوده مقررات الهى تجاوز كنى، و زندگى را به حرام آلوده نمائى.

زن باتقوا از چشم همچشمى پرهيز دارد، و شوهرش را به خاطر همرنگ شدن با زندگى اقوام خود، يا اقوام شوهرش در تنگنا قرار نمى‏دهد و او را خجالت‏زده نمى‏كند.

چنين زن و شوهرى مقبول حق، و منبع خير، و نمونه بارز انسان الهى هستند، و در سايه آن دو همان خانه‏اى بوجود آيد كه خدا مى‏خواهد، و در فضاى آن خانه فرزندانى تربيت مى‏شوند كه حق، طلب مى‏كند، در هر صورت زن و شوهر در تمام امور زنگى بر اساس معارف الهى و قواعد اسلامى و قوانين فقهى بايد همچون اولياء الهى هواى يكديگر را داشته باشند.