كى به فكر معاد مى‏افتيد؟

از حسن بصرى در حديثى روايت شده: اميرالمؤمنين عليه السلام وارد بازار بصره شد و ديد مردم مشغول خريد و فروشند، پس به شدّت گريست، سپس گفت: اى بندگان دنيا و عمله‏هاى دنياپرستان، روز خود را كه به خريد و فروش تمام مى‏كنيد و شب را در رختخواب به صبح مى‏رسانيد و در خلال اين امور از آخرت غافل هستيد، پس چه وقت براى آخرت زاد و توشه برمى‏داريد و كى به فكر معاد مى‏افتيد؟!

          هست اين دنيا چَه و عمرت رسن             روز و شب هستند موشان بى‏سخن‏

             رشته عمر تو را ليل و نهار             پاره سازد لحظه لحظه تار تار

             اژدها قبر است بُگشوده دهان             منتظر تا پاره گردد ريسمان‏

             مرگ باشد شير مست پر غرور             تا كشد جان تو را از تن به زور

             مال دنيا انگبين و اهل آن             جمله زنبورند نى بل برغمان‏

             از پى اين شهد زهرآلوده چند             در جدل با ريش مالان اى لوند

             شهد نبود زهر جانفرساست اين             نوش نبود نيش درد افزاست اين‏

             مهر تابان نيستند اين دوستان             دشمنانند اى برادر دشمنان‏

             زاهل دنيا تا توانى اى عزيز             مى‏گريز و مى‏گريز و مى‏گريز