اختيار در انتخاب بهشت و جهنم

قرآن كريم، سراسر آيات خود را، هدايت و راهنمايى به نفع مردم مى‏داند. در عرصه‏گاه پاك هدايت، همه خوبى‏ها و زشتى‏ها بيان شده است. خداوند به انسان اختيار تام داده تا راهش را خودش انتخاب كند، چون اگر پروردگار آزادى ما را از ما بگيرد، و مانند بسيارى از موجودات، خودش ما را در عرصه خوبى‏ها قرار بدهد، و از زشتى‏ها حفظ كند، اين قرار گرفتن در خوبى‏ها و حفظ از بدى‏ها، نه ارزش دارد و نه مزد.

بهشتى شدن و يا جهنمى شدن در اختيار ما است. در هزار و چند آيه‏اى كه درباره قيامت داريم، يك آيه نداريم كه اهل جهنم، جهنم رفتن خودشان را به وجود مبارك حضرت حق نسبت بدهند. هيچ اهل جهنمى در قيامت نمى‏گويد خدا مرا به جهنم آورد. بلكه صريح و روشن مى‏گويد: جهنم محصول كاركرد خودم مى‏باشد، و كارى به پروردگار ندارد.

 درباره بهشتى‏ها هم ده آيه در قرآن پشت سر هم قرار دارد كه در اين ده آيه، يك سلسله مسائل عالى و عملى و اخلاقى مطرح است كه اهل بهشت در دنيا، اين مسائل عملى را تحقق و واقعيت اخلاقى را ظهور داده‏اند.