خودنمايى دنيا

 بدان كه اول جادويى دنيا آن است كه خويشتن را به تو نمايد، چنان كه تو پندارى كه وى ساكن است و با تو قرار گرفته و وى جنبان است و بر دوام از تو گريزان است، ولكن به تدريج و ذره ذره حركت مى‏كند و مثل وى چون سايه است كه در وى نگرى، ساكن نمايد و وى بر دوام همى رود و معلوم است كه عمر تو هم چنين بر دوام مى‏رود و به تدريج هر لحظتى كمتر مى‏شود و آن دنياست كه از تو مى‏گريزد و تو را وداع مى‏كند و تو از آن بى‏خبر!!

          مگر نمرود را چون هشت صد سال             برآمد تيره شد حالى بر او حال‏

             اگر چه از تكبر پيل تن بود             ولى يك پشه او را راهزن بود

             يقينش شد كه چون انكار كردست             خدا اين پشه را اغيار كردست‏