ابن ابى الحديد مىگويد: صد دينار طلا، در چهارده قرن قبل پول خيلى زيادى بود. اين صد دينار طلا را در مدينه به درب خانه خانمى در كمال فقر كه آن شب نان خالى نداشت تا بخورد و خانهاش درب و پنجره شكسته بود، ديوارش مىخواست بريزد، آورد. در زدند. با حجاب و ادب كامل آمد و درب را باز كرد.
ابن ابى الحديد مىگويد: كيسه صد دينارى را تعارف كردند، زن گفت: مال كيست؟ گفتند: ما مأمور حكومت هستيم، مال حكومت است. گفت: ببر به رئيس حكومت پس بده، محبت اميرالمؤمنين عليهالسلام از تمام دنيا براى من قيمتىتر است. با صد دينار مىخواهيد محبت او را از من بگيريد؟ پيغمبر صلىاللهعليهوآله تا آخر عمر التماس مىكرد:
« رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ »
وقتى پيغمبر صلىاللهعليهوآله خبر كشته شدن اميرالمؤمنين عليهالسلام در ماه رمضان را دادند، به پيغمبر صلىاللهعليهوآله عرض كرد:
« أفى سلامة من دينى »
لحظهاى كه مرا مىكشند، من ديندار مىميرم؟ فرمود:آرى على جان ! عرض
كرد: پس اگر هزار بار مرا بكشند، باكى نيست. فقط دين من سالم بماند.
مگر صداى پسر اميرالمؤمنين عليهالسلام را نمىشنويد؟ فرياد زد:
و الله ان قطعتم يمينى
انى احامى ابداً عن دينى