شادى مؤمن در رضايت پروردگار

بعد مى‏فرمايد:

 « يَهْدِى بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَ نَهُ »

آن كسانى كه مانند شما به دنبال رضاى من هستند ؛ يعنى هر كارى مى‏كنند، ممكن است خود آنان نيز از آن كار مثبت خود لذت ببرند، اما عيبى ندارد، رسول گرامى اسلام  صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهمى‏فرمايد:

 « اذا أَحْسَنوا اِسْتَبْشَرُوا »

 وقتى مؤمن كار خوب مى‏كند، شاد مى‏شود.

پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏فرمايد: خدا وقت افطار، وقتى مؤمن افطار مى‏كند، شاد مى‏شود. خود مؤمن نيز از اين كه روزه گرفته است، شاد مى‏شود. مگر شما به حرم حضرت رضا  عليه‏السلاممى‏رويد، غصّه‏هاى شما برطرف نمى‏شود؟ بيرون مى‏آييد، به همه مى‏گوييد: چه زيارت و گريه‏اى بود، عجب سبك و شاد شدم.

مؤمن شاد مى‏شود. اسم اين شادى ريا، غرور، عجب و خودبينى نيست. اين شادى، نسيم بهشت است كه از عمل مى‏وزد.