نورانيت رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمه معصومين عليهم‏السلام

افرادى كه در همه زمينه‏هاى زندگى مادى و معنوى تابع رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمه طاهرين  عليهم‏السلام شدند، به عنوان شيعه شناخته مى‏شوند. كلمه شيعه عربى و معنى آن پيرو است و معادل عربى آن مطيع است.

رابطه انسان با رسول خدا و ائمه اطهار  عليهم‏السلام مانند رابطه لامپ با كارخانه برق است كه خداوند در قرآن مجيد از آن تعبير به نور مى‏كند.

 « أَنزَلْنَآ إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا »

 پيغمبر اكرم چراغ روشن‏گر است. يعنى همان كلمه نور را به شكل اسم فاعل در سوره احزاب به عنوان وصف پيغمبر ذكر مى‏كند:

 « يَـأَيُّهَا النَّبِىُّ إِنَّـآ أَرْسَلْنَـكَ شَـهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذِيرًا * وَ دَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ‏وَ سِرَاجًا مُّنِيرًا »

پيغمبر اكرم  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله منبع مولد نور است. به همين خاطر خدا به او سراج منير مى‏گويد.

وجود همه ما در كنار پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمه اطهار  عليهم‏السلام به منزله لامپ است، ولى اين لامپ بدون سيم تشيّع روشن نمى‏شود. شيعه بودن رابطه عملى و اخلاقى با پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمه طاهرين  عليهم‏السلام است. يعنى آن كه از پيغمبر در حد خودش
پيروى كند.

همه مردم يكسان نيستند، اگر هر كس به اندازه استعداد و قدرت خود از اعمال و روش و اخلاق پيغمبر و ائمه پيروى كند. نور پيغمبر از طريق پيروى به انسان منتقل مى‏شود. و روز قيامت اين نور ظهور مى‏كند كه با اين نور انسان جاده را خوب تشخيص مى‏دهد و خوب حركت كرده و مسير جاده بهشت را مى‏بيند.