فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی - ترجمه حضرت استاد حسین انصاریان

ى آقاى من محبت دنيا را از دلم بيرون كن،و ميان من و مصطفى پيامبرت و خاندانش،بهترين برگزيدگان‏ از آفريدگانت و پايان‏بخش پيامبران محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)جمع كن، و مرا به مقام توبه به پيشگاهت برسان، و هر گريه بر خويشتن مرا يارى ده،من عمرم را به امروز و فردا كردن و آرزوهاى باطل نابود ساختم،و اينك به جايگاه به نااميدان از خير و صلاح فرود آمده‏ام،پس بدحال‏تر از من كيست؟اگر من بر چنين حالى به قبرم‏ وارد شوم،قبرى كه آن را براى خواب آماده نساخته‏ام،و براى آرميدن به كار نيك فرش ننموده‏ام،و مرا چه شده كه گريه نكنم،و حال‏ آنكه نميدانم بازگشت من به جانب چه خواهد بود.