عظمت ملكوت‏

در آسمان ملكى است به نام حزقائيل داراى هيجده هزار بال پر قدرت، ما بين هر بال او تا بال ديگر پانصد سال راه ملكوتى است.

روزى به خاطرش گذشت آيا در فوق عرش چيزى هست، خداوند قادر بال‏هاى او را دو چندان كرد و به او امر به پرواز فرمود، آن ملك راه پريدن گرفت بيست هزار سال به سال‏هاى ملكوتى پريد بجايى نرسيد، باز بال‏ها و قدرت او مضاعف شد و به امر حق به پريدن ادامه داد، سى هزار سال ملكوتى ديگر پريد ولى به سر يك ستون از ستون‏هاى بى‏شمار عرش نرسيد، خداوند عالم به او وحى كرد اگر تا قيامت دنبال پريدن خود را ادامه دهى به آخر يك قائمه عرش نخواهى رسيد، ناگهان ملك فرياد زد:

سُبْحانَ رَبِّىَ الْأعْلى‏ وَبِحَمْدِهِ‏ .