فرازی از دعای صباح - ترجمه حضرت استاد حسین انصاریان

ار خدايا از آنچه در گذشته مرتكب شدم،از لغزش و خطايم چشم‏پوشى كن و از درافتادن به جامه تنگ گناه رهايم ساز كه به يقين تويى سرور و مولا،و پشتيبان و اميد من، و تويى منتهاى خواسته و آرزوى من،در دنيا و آخرت،خداى من‏ چسان درمانده‏اى را كه در حال گريز از گناهان خويش به تو پناه جسته از خود مى‏رانى؟يا چگونه رهجويى را كه شتابان قصد آستانت‏ نموده نااميد مى‏كنى؟يا چگونه تشنه‏اى را باز مى‏گردانى كه وارد حوضهايت شده؟،البته كه چنين نخواهى كرد زيرا حوضهاى رحمتت در سخت‏ترين خشك‏ساليها لبريز و درگاه لطفت همواره براى درخواست و وارد شدن باز است،تويى منتهاى خواسته‏ و نهايت آرزو.