0 نظر
نور بودن نعمتها
-
تاریخ انتشار24 بهمن 1392
-
تعداد بازدید1
و با ديدن نعمت، اين يك پر ريحان چه خرج سنگينى برداشته تا در اين عالم خلقت به من رسيده است! اينكه مىگويد: اسراف نكنيد، افراط نكنيد، تبذير نداشته باشيد، براى اينكه اين نعمت ارزان نيست! گران تمام شده است. ممكن است شما يك كيلو سبزى خوردن را پانصد تومان بخريد، اما يك پر ريحان قيمتى كه در عالم برداشته تا ساخته شده، اگر پولش كنيد ممكن است ميلياردها تومان باشد! چقدر آفتاب خرج آن شده، چقدر آب خرج آن شده، چقدر عمر خرج آن شده، چقدر نظارت ملائكه خرج آن شده، چقدر گردش زمين به دور خورشيد و به دور خودش خرج شده، اينها را اگر تبديل به پول كنند، هر پر ريحان مىشود ميلياردها تومان! با توجه به صاحب نعمت و با توجه به ارزش نعمت و با توجه به هدف نعمت كه من اين نعمت را بايد كجا خرج كنم. اگر به طرف نعمت حركت كنم، حركت نور به سوى نور شده! چون خود اين توجه به صاحب نعمت نور است، توجه به خود نعمت نور است، توجه به هدف نعمت نور است؛ چون عقل نور است كه در روايات ما آمده است:
«أَوَّلِ مَا خَلَقَ اللَّهُ الْعَقْل»[6]
«أَوَّلِ مَا خَلَقَ اللَّهُ النُّور»[7]
«أَوَّلِ مَا خَلَقَ اللَّهُ الْقَلَم»[8]
خود اين فكر كردن و توجه كردن و انديشه كردن نسبت به حضرت حق و نسبت به ارزش نعمت و نسبت به هدف نعمت نور است! پس نور به سوى نور حركت مىكند، طبق گفته پروردگار در قرآن مىشود:
« نُّورٌ عَلَى نُورٍ »
كه همين قطعه هم در آيه نور است. به دنبال آن مىفرمايد:
« يَهْدِى اللَّهُ لِنُورِهِمَن يَشَآءُ »[9]
«لنوره»، ضمير «ها» به اللّه برمىگردد كه در آيه شريفه است:
« اللَّهُ نُورُ السَّمَـوَ تِ »
اين انسان نور دار كه با نعمتهاى نور دار، پنجاه يا شصت سال در ارتباط است، مىشود:
« نُّورٌ عَلَى نُورٍ »
بعد پروردگار مىفرمايد:
« يَهْدِى اللَّهُ لِنُورِهِ مَن يَشَآءُ »
خود من به طرف خودم هدايتش مىكنم! كاملا در دست رحمت و عنايت من مىافتد.
منبع
- پایگاه عرفان