ترجمه صحيح كلمات وجود انسان

امام صادق عليه‏السلام در حديث مفصّل و پرقيمتى كه مرحوم كلينى رحمه‏اللهدر كتاب شريف «الكافى» نقل كرده ، از تمام اعضا و جوارح سخن به ميان آورده و وظيفه هريك را از قرآن مجيد بيان نموده كه در حقيقت مى‏توان گفت : امام به حق ناطق ، راه ترجمه صحيح همه اعضا و جوارح را به انسان نشان داده و چون انسان بدين‏گونه اعضا و جوارحش را به ميدان معانى آسمانى رهنمون نمايد ، آثار خليفه اللّهى و احسن تقويمى را از خود ظهور داده و تجلّى‏گاه معانى عرشى و انوار ملكوتى گشته است !انسان‏هايى كه از طريق اتصال به خواسته‏هاى حق تعالى كلمات وجود خود را ترجمه و تفسير كرده‏اند اهل معنى و غير آنان بى‏معنى بوده و يا معنى و مفهومى جز حيوانيّت و درندگى ندارند .وقتى قرآن كريم مى‏فرمايد : أُولئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ  .آنان مانند چهارپايانند بلكه گمراه‏ترند . يا مى‏فرمايد : إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لاَيَعْقِلُونَ .قطعاً بدترين جُنبندگان نزد خدا ، كرانِ [از شنيدن حق ] و لالانِ [ از گفتن حق ] هستند كه [ كلام حق را ] نمى‏انديشند ! مقصودش چيست ؟ جز اين كه روى سخن و خطابش به كسانى است كه خود را با حدود حيوانى محدود كرده و لياقتى جز اين كه به آنان گفته شود : حيوان ، كافر ، فاسق ، شرير ، ظالم ، باغى ، ياغى ، خائن ، بخيل ، متكبر و معجب ندارند ؟اينان در خط انسانيّت معنى نمى‏دهند و مستحق معنايى جز آن معانى پست نيستند !!