همنشينان ناسالم‏

امام باقر عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده است كه آن حضرت فرمود:

«إنَّ أسْرَعَ الخَيْرِ ثَوَاباً البِرُّ وَأسْرَعَ الشَّرِّ عِقَاباً البَغْىُ وَكَفى‏ بِالمَرْءِ عَيْباً أنْ يُبْصِرَ مِنَ النّاسِ مَا يَعْمَى عَنْهُ مِنْ نَفْسِهِ وَأن يُعَيِّرَ النّاس بِمَا لَإ؛ يَسْتَطِيعُ تَرْكَهُ وَأنْ يُؤذِىَ جَلِيسَهُ بِمَا لا يَعنِيهِ» .

سريع‏ترين خوبى از نظر پاداش، نيكى به مردم است و سريع‏ترين بدى از نظر كيفر، بدى به مردم است، و براى مرد از نظر عيب داشتن همين بس كه چيزى را از مردم ببيند كه آن چيز در وجود خودش بر او پوشيده است و مردم را به چيزى سرزنش كند كه خودش توان ترك آن را نسبت به خود نداشته باشد و همنشينش را به امورى كه مهم نيست وارزش ندارد آزار دهد.

امام صادق عليه السلام از پدران بزرگوارش از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مى‏كند كه آن حضرت فرمود:

«ألا أُنَبِّئُكُمْ بِشَرِّ النَّاسِ؟ قَالُوا: بَلى‏ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: مَنْ أبْغَضَ النّاسَ وأبْغَضَهُ النّاسُ، ثمّ قَالَ ألا أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ هَذَا؟ قَالوُا بَلى‏ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: الَّذِى لَايُقِيْلُ عَثْرَةً وَلَا يَقْبَلُ مَعْذِرَةً وَلَا يَغْفِرُ ذَنْباً، ثُمَّ قَالَ: ألا أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ هَذَا؟ قَالُوا بَلى‏ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: مَنْ لَايُؤْمَنُ شَرُّهُ وَلَا يُرْجى‏ خَيْرُهُ» .

آيا شما را به بدترين مردم خبر ندهم؟ گفتند: بله يا رسول اللَّه! فرمود:

كسى است كه با مردم كينه و دشمنى داشته باشد و مردم هم به خاطر تبهكارى و فسادش با او دشمن باشند، سپس فرمود: آيا شما را به بدتر از آن خبر ندهم؟ گفتند: چرا يا رسول اللَّه! فرمود: كسى كه از خطا و لغزش ديگران نگذرد و عذر عذرخواه را نپذيرد و گناه طرف مقابلش را نبخشد سپس فرمود: آيا شما را به بدتر از آن خبر ندهم؟ گفتند: چرا يا رسول اللَّه! فرمود: كسى كه از شرش در امان نباشند و به خيرش اميد نبندند.

امام صادق عليه السلام فرمود:

«مَنْ خَافَ النّاسُ لِسَانَهُ فَهُوَ فِى النّارِ» .

كسى كه مردم از زبانش بترسند بى‏ترديد در آتش است.

ورسول خدا عليه السلام فرمود:

«شَرُّ النّاسِ يَوْمَ القِيَامَةِ الَّذِينَ يُكْرَمُونَ اتِّقَاءَ شَرِّهِمْ» .

بدترين مردم روز قيامت كسانى هستند كه مردم به خاطر حفظ خود از شرشان به آنان احترام نمايند.