پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

اخلاق الهى‏

اخلاق الهى‏

ابراهيم بن عباس مى‏گويد: هرگز حضرت امام رضا عليه السلام را نديدم كه با سخنش به كسى جفا كند و هرگز نديدم كه سخن كسى را پيش از آنكه به پايان آورد قطع نمايد و احدى را از نياز و حاجتى كه قدرت بر ادايش داشت ردّ نساخت و هرگز پايش را در برابر همنشينى دراز نكرد و هرگز احدى از غلامان و خدمتكارانش را ناسزا نگفت و هرگز نديدم كه آب دهان بيرون بيندازد و هرگز نديدم بخندد بلكه خنده‏اش تبسم بود.هرگاه به خلوت مى‏نشست و سفره غذايش را در برابرش مى‏نهادند، غلامان و حتى دربانان و كارگزاران را براى خوردن غذا با او بر سفره‏اش مى‏نشاندند، در شب كم خواب بود و بسيار شب‏زنده‏دار، اكثر شب‏هايش را از سر شب تا صبح بيدار بود، بسيار روزه مى‏گرفت و روزه اول و وسط و آخر ماه از او فوت نمى‏شد و مى‏فرمود: اين روزه [تمام‏] روزگار است، صدقه و كار نيك پنهانى او بسيار بود وبيشتر صدقه و كار نيكش در شب‏هاى تاريك بود. كسى كه گمان كند در فضيلت مانند او را ديده، باورش نكنيد.  

منبع
  • پایگاه عرفان