فرازی ازدعای جوشن صغیره - ترجمه حضرت استاد حسین انصاریان

و به حق عزّتت اى كريم هر آينه از تو درخواست مى‏كنم آنچه از عطايا را كه نزد تواست و دراين‏باره بر تو اصرار مى‏ورزم،و دستم را با جرمى‏ كه نسبت به تو دارد،به جانب آستانت دراز مى‏كنم،پس به كه پناه ببرم؟و به كه رو كنم؟كسى را جز تو ندارم، آيا مرا از درگاهت ميرانى درحالى‏كه تنها تو تكيه‏گاه منى و توكلّم تنها بر تو است،از تو درخواست مى‏كنم به نامت كه چون بر آسمان نهادى‏ پابرجا شد و چون بر زمين گذاردى آرام گرفت و چون بر كوهها گذاشتى استوار گشت و چون بر شب نهادى تاريك شد و چون بر روز قرار دادى روشنى گرفت،