0 نظر
و از دعاى امام علیه السلام بود، چنان كه روزى بر او تنگ گرفته مى شد
-
تاریخ انتشار16 دى 1388
-
تعداد بازدید1
و از دعاى امام عليه السلام بود، چنان كه روزى بر او تنگ گرفته مى شد
- خداوندا همانا تو ما را در روزى هايمانْ به بدگمانى، و در مدّت زندگى هايمانْ به آرزوى دراز، آزمودى. تا جايى كه روزى هاى تو را از روزى خواران درخواست نموديم و با آرزوهايمان، در عمرهاى كهنسالان، طمع كرديم.
- پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را يقينى راستين ببخش، كه بدان سبب ما را از زحمت طلب، بى نياز نمايى و اطمينانى خالص در دلمان بينداز، كه با آن ما را از سختى رنج معاف دارى.
- و وعده هاى آشكارى را كه در وحى خود بيان نموده اى و در پى آن سوگند خود را در كتابت آورده اى، موجب قطع اهتمام ما به روزى اى كه خود كفالت كرده اى و قطع اشتغال ما به آنچه خود كفايت آن را ضمانت فرموده اى قرار ده.
- پس فرمودى و فرموده تو راست و درست ترين است. و سوگند ياد كردى و سوگند تو محقّق ترين و وفاشده ترين است: «و روزى شما و آنچه به آن وعده داده مى شويد، در آسمان است.»
- سپس فرمودى: «پس سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه آن (سخن) حقّ و درست است، مانند آنچه شما سخن مى گوييد.»