0 نظر
هنگام دیدن ابر و آذرخش و شنیدن آواز تندر
-
تاریخ انتشار1 آبان 1389
-
تعداد بازدید1
هنگام ديدن ابر و آذرخش و شنيدن آواز تندر
دعاى آن حضرت عليه السلام است هنگامى كه به ابر و آذرخش مى نگريست يا آواز تندر مى شنيد
• بار خدايا، اينان دو نشانه از نشانه ها و كارگزار از كارگزارن تواند كه به فرمانبردارى شتابانند، تا رحمتى سودمند يا عقوبتى زيانمند را به خلق رسانند، پس، بدانها بر ما باران بلا مبار و پيكرمان را به لباس مصيبت و اندوه آراسته مدار.
• بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و سود و بركت اين ابرها را بر ما فرو بار، و آسيب و زيانشان را از ما دور دار، به آفت آن گرفتارمان مساز، و كسب و كارمان را به خسران مينداز.
• بار خدايا، اگر اين ابرها را فرستاده اى تا بدان كيفرمان دهى، يا خشمت را بر ما فرو بارى، بار خدايا، از خشمت پناه به تو مى بريم، و براى درخواست گذشت به درگاهت مويه مى كنيم، بار خدايا خشمت را بر كافران گمار، و آسياب انتقامت را براى ملحدان به چرخش آر.
• بار خدايا، بر زمينهاى خشكيده ى ما بارانت را فرو بار، و با روزى ات وسوسه ى اضطراب از دلهايمان بردار، ما را از خويش به ديگرى سرگرم مساز، و در تداوم احسانت بر ما فاصله مينداز، كه بى نياز كسى است كه تواش بى نياز گردانى، و تندرست كسى است كه تواش از بلا نگهدارى.
• كس در برابرت دفاع نتواند و كس در برابر سطوتت پناهى نمى يابد، به هر كه خواهى فرمان دهى و بر هر كه خواهى به هرچه خواهى حكم مى رانى.
• سپاست باد كه ما را از بلا نگه داشتى، و سپاست باد بر نعمت هايى كه به ما عطا كردى، سپاسى كه سپاس سپاسگزارانت را واپس نهد، سپاسى كه زمين و آسمانت را فرا گيرد.
• تو آن خدايى كه نعمت هاى بزرگ مى دهى، و بخششهاى سترگ مى بخشى، ستايش اندك را پذيرايى و سپاس اندك را سپاس مى گويى، نيكوكارى، خوشرفتارى گشاده دستى، هيچ خدايى جز تو نيست و فرجام به سوى توست.