پناه پذیرا، در همه حال به تو پناه مى برم

پناه پذيرا، در همه حال به تو پناه مى برم


•    خداوندا، من براى پاكى خويش، از همه كس قطع اميد كردم و رو به سوى تو آوردم.

•    تمام وجود من متمايل به تو هست.
•    من از آن كس كه دست نياز به سوى تو دارد، بى نيازم و تنها رو به تو مى آورم.

•    از آنكس كه به احسان تو نيازمند است رو برگرفته ام و نياز به تو آوردم

•    دريافتم كه نيازخواهى از كسى كه خود نيازمند است از روى بى خردى و كج انديشى است.

•    چه بسيار مردمان را ديدم، اى خداى بيناى بى همتا، كه از غير تو ثروت خواستند و همه فقير شدند. برترى جوئى كردند و پايمال شدند.

•    آفريدگارا، با چنين ديده هائى، پس دورانديشى شايسته است و عبرت گرفتن راز پيروزى است، و اختيار چنين راهى، موجب هدايت مى گردد.

•    پس اينك در همه جا بلند پايه و والامقام من توئى، نه هر كس كه از او درخواستى شود. حاجت پذير من توئى، نه هر كس كه از او خواهشى شود.

•    تنها و خاص توئى، اى يگانه من، پيش از اينكه نياز از كسى خواهم و دعا به سوى كسى برم. هيچ كس چنانكه من به تو اميد بسته ام اميد ندارد، و در دعاى من هيچ كس همصداى من، نيست. در دعا، من هيچكس را با تو برابر نمى كنم.

•    كردگارا، يكتائى تنها تراست، كه بى همتائى و تو را هيچ شريكى و قرينى نيست. صفات قدرت و عزت، خاص تو است، و تو بر هر چيز توانائى و در مرتبه بلند قدرى و بى شريكى.

•    خداوندا، هر كس در حيات خويش به رحمت و لطف كسى غير تو محتاج باشد، بى ترديد در كار خويش مغلوب و منكوب مى گردد. حال و احوالش گونه گون، و صفات و سرشتش همچون مجنون شود.

•    پس تو بى مانند و بى همتا و برتر و بى قرين و مانندى. پاكى تراست و جز تو معبودى نيست.