لطفا منتظر باشید
جستجو در قرآن کریم :
اعمال فیلتر
ترجمه
فهرست مطالب

قرآن کریم - سوره الأحقاف - جزء بيست و ششم - سوره احقاف - صفحه 506

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الجاثية 
سوره احقاف 
محمد 
وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا ۖ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ ٢٩ قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ ٣٠ يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ٣١ وَمَنْ لَا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءُ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ٣٢ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ٣٣ وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ ۖ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ٣٤ فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ ۚ بَلَاغٌ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ ٣٥
[به یاد آر] هنگامی که گروهی از جنّ را به‌سویت روانه کردیم تا قرآن را بشنوند، چون نزد [قرائت] آن حاضر شدند [به یکدیگر] گفتند: سکوت کنید [تا مفاهیمش را بهتر بفهمید]! هنگامی که [قرائت] پایان یافت، به‌سوی قومشان درحالی‌که هشداردهنده بودند بازگشتند‌ (٢٩) گفتند: ای قومِ ما! به‌راستی کتابی را شنیدیم که پس از موسی فرستاده شده، تصدیق‌کننده [حقایق] کتاب‌های پیش از خود است، هدایت‌کننده به‌سوی حق و راه مستقیم است‌ (٣٠) ای قومِ ما! دعوت‌کنندۀ به‌سوی خدا را [که پیامبر اسلام است] اجابت کنید، و به او ایمان آورید تا خداوند بخشی از گناهانتان را بیامرزد، و از عذابی دردناک پناهتان دهد‌ (٣١) آنان‌که دعوت‌کنندۀ به‌سوی خدا را اجابت نکنند نمی‌توانند در زمین، عاجزکنندۀ [خدا] باشند [تا از دسترس قدرتش بیرون روند]، و در برابر خداوند یاورانی [برای دفع عذاب] نخواهند داشت، اینان در گمراهی آشکاری به سرمی‌برند‌ (٣٢) آیا ندانسته‌اند خداوندی که آسمان‌ها و زمین را آفرید، و از آفریدن آن‌ها خسته و درمانده نشده، بر زنده‌کردن مردگان تواناست؟ آری، او یقیناً بر هر کاری تواناست‌ (٣٣) روزی که کافران را در معرض آتش قرار می‌دهند [از آنان می‌پرسند:] آیا این حق [و درست] نیست؟ می‌گویند: آری، به پروردگارمان سوگند [که این حق و درست است]. [پرسش‌کننده] می‌گوید: پس [این] عذاب را به سبب این‌که همواره کفر می‌ورزیدید بچشید!‌ (٣٤) [در برابر آزار مشرکان و کافران] پایداری کن! همان‌گونه که پیامبران اولوا العزم پایداری کردند، و برای آنان شتاب [در عذاب] را مخواه! [زیرا] روزی که آنچه را [از عذاب] به آن تهدید می‌شوند ببینند، [به نظرشان می‌رسد که] انگار [با وجود عمری شهوترانی و لذت‌گرایی] فقط ساعتی از یک روز را [در دنیا] درنگ داشتند! [این قرآن] پیامی رسا و بیدارکننده [برای همگان است]، پس آیا جز مردم منحرف و نافرمان هلاک می‌شوند؟! (٣٥)